ప్రియా ... నా పై అoత మక్కువ అని తెలుసుకోలేక పోయా

ప్రియా ... నా పై అoత మక్కువ అని తెలుసుకోలేక పోయా
జీవన వాగులో దిశ లేకుండా కొట్టుకుపోతున్న దశలో
చేయూతనిచ్చి జీవన పయనంలో తోడయ్యావు
నా ఆశయాలు అడవిలో కాచిన వెన్నేలవుతుంటే
నీ వాణితో నాలో సంకల్ప కణాలనే రాజేసావు
రాళ్ళ బాటలో కుసుమానివై నా పాదం కింద నలిగావు
పూల బాటలో పుష్పగుచ్చానివై ప్రశంసిచ్చావు
అందని అధిరోహలికే ప్రతి అడుగులో మెట్టువై ఎక్కించావు
అంధనం ఎక్కిన నేను వెనుతిరిగి చూస్తే నీవు కానరావే
ఆవేదనను ఆధ్యంగా ,
ప్రేమనే జ్యోతిగా ,
ఆదిరోహం ఎక్కిన ప్రతి మెట్టు ఆనవాలుతో
నీకై అన్వేషణ సాగించాను ...
ప్రియా ... తరాసపడినావు
ఆశగా వెతికిన మనసుకి ఆవేదన మిగులుస్తూ
పిచ్చి నా మనసు గ్రహించనే లేదు
పయనం మద్యలో ఆగిన నీ అడుగుని
ఊహనైన నన్ను వీడవనే నమ్మకమేమో
మిగిలిన నా పయనంలో నువ్వు లేకున్నా ఉన్నట్లే అనిపించింది


ఆయినా నాకు తెలిలేదు సుమా ...
నా పై నీకు ఇంత మక్కువని


నా ఆశయ పయనంలో నీ అలుపుని
నీ రక్తంతో బ్రహ్మ రాతని చెరిపి నాకు ఉన్నతమైన స్థాయిని రాసావని


దైవంతో పోరాడి ఘఘనానికి ఏగక
స్వర్గాన్ని వీడి
నాకై ధరణి పై తోడుగా ఉన్నావా నేస్తమా
మూడడుగుల లోతులో
నీ సహాచర్యంలేని నాకు
నీతో సహాగామనమే మేలు
నీకై వస్తున్న ప్రియతమా